มาดามโอ : เล่ห์ผู้จัด-ผู้คัด-เจ้าของ เงื่อนไข(ประตูหลัง)

“เสียงลือเสียงเล่าอ้าง อันใด พี่เอย” เสียงนั่นก็คือ ความโอดครวญจากน้องหญิงชายทั้งหลาย ที่แต่ก่อนพอได้งานในวงการบันเทิง ไม่ว่าจะเป็น ดารา นักร้อง นางแบบ นายแบบ ฯลฯ มักจะถูกแค่หักเปอร์เซ็นต์เฉย ๆ

แต่เมื่อยุคสมัยเปลี่ยนไป วัตถุเจริญ แต่ จิตใจของผู้คนกลับสวนทาง ยิ่งตกต่ำ เข้าไปกันใหญ่ มีอย่างที่ไหน นอกจากขอส่วนแบ่งเด็ก ที่หลายคนได้รับส่วนแบ่งอย่างไม่เป็นธรรม ยังขอมีอะไรกับเด็ก ๆ

ไม่ว่าจะเป็น ผู้จัดการ ผู้คัดเลือก ผู้จัด หรือแม้แต่ เจ้าของงาน ล้วนแต่หื่นกาม เพื่อแลกกับโอกาสก้าวสู่วงการมายาของเด็ก ๆ เด็กบางคนก็ก้มหน้าก้มตาทั้งรับกรรม และ รับกำหนัด จากคนเหล่านี้ ที่ก้าวหน้าก็มี ที่เปลืองเงินและเปลืองตัว โดยไม่ได้อะไรก็มีถมถืด

เด็กผู้ชายนี่จะเป็น “เป้าหมาย” พิเศษ โดยเฉพาะ “เป้ากางเกง” เพราะขาใหญ่ในวงการนี้มักจะเป็น เกย์ เก้ง กวาง กันแทบทั้งนั้น จะหล่อจะล่ำไม่ว่า แต่ขอได้ขัดจรวด-ตรวจประตูหลัง กันก่อน แล้วค่อยคุยกันทีหลัง

แต่บางครั้งพี่เลี้ยง ผู้จัดการ ฯลฯ ดันเป็นคนจัดหาจัดส่งเด็กให้ขาใหญ่ซะเอง โดยพูดจา หว่านล้อมเด็กหนุ่มสารพัด จะได้เป็นพระเอกงี้ นักร้องงั้น คอยกันไปเหอะ จนคอยห้ว... ก็มิได้นำพา

หันกลับไปมองที่พระเอก นักร้อง นายแบบ บ้านเรา ใครบ้างที่ไม่มี “ตราบาป” จากพวกเก้งกวางหื่นกามบ้าง เพราะพวกนี้มักจะจับกลุ่มมานั่งเมาธ์กันว่า คนโน้น คนนี้ ฉันงาบมาแล้ว ที่หนักไปกว่านั้นแอบถ่ายคลิปไว้ หากเรียกแล้วไม่มาส่งส่วย เป็นแฉ...นี่แหละหนึ่งในความเน่าฉาวโฉ่ของเมืองมายา !?!

ที่มา บางกอก ทูเดย์